Vera en Mireille gaan vrijwilligerswerk doen in Sri Lanka

Aayu Bowan (Ik wens je lang leven)

Daar zitten we dan Veer, nu moeten we onze laatste blog schrijven over een periode van 5 maanden waarin ZOVEEL is gebeurd!
Waarin we in 300 woorden moeten opschrijven hoe onze tijd was. Dat is een lastige klus!
Een onmogelijke klus.
Dan maar geen blog?
Hmm..dat is een optie, maar dan krijgen we alsnog de vraag 'Hoe was het?'
Hoe het was? Ja uh..... leuk. ja heel bijzonder ja
Beter maken we dan wel een blog
Weet je wat, we doen dit anders!
OKE!
Ik begin: Wat was het allermooiste wat je hebt ervaren in Sri Lanka?
Ik denk...het oprechte contact met de kinderen hier. Ik weet nog wel dat we het vliegveld afkwamen en het allereerste wat ons opviel; de prachtige kindertjes. Die kinderen waren niet alleen mooi om te zien, hun enthousiamse en interesse was echt onvergetelijk. Zowel in de classes, als in de weeshuizen, als in de montesorri. Ja ik heb genoten van het reizen, het eten en het weer, maar het lesgeven en het lol maken vond ik echt heel erg bijzonder en leuk! Oke, nu een vraag voor jou Veer:
Wie heeft het meeste indruk op jou gemaakt?
'Ik denk niet dat ik echt 'een iemand kan opnoemen die er bovenuit springt. Het waren meer gesprekken die met verschillende mensen me heel erg tot het denken zette. Bijvoorbeeld het gesprek met een Singalese man die een hotel runt, maar tussen twee werelden in leeft: de Singalese wereld van geen enkel punt stress, rituelen en familiebanden en de Westerse wereld van eerlijkheid, hard werken en toekomstgericht denken. De persoon wie ik echt het meest ga missen is toch wel onze lieve gastmoeder aunty, omdat ze iedereen lief heeft en gelukkig is met niets.
Mier, wat heb jij het meest geleerd in en over Sri Lanka?
Nou in Sri Lanka heb ik veel geleerd over mezelf, en over Sri Lanka heb ik alles geleerd wat ik nog niet wist. En ik wist eigenlijk praktisch niks af van Sri Lanka dus heb ik de hele cultuur leren kennen. Twee hele verschillende vragen dus haha. Welke wil je horen?
Nou, je mag ze ook allebei antwoorden als je zin hebt om te praten :)
Hahah, Thanks! Nou ik heb over mezelf geleerd dat ik minder perfectionistisch naar mezef moet kijken. Niet altijd achteraf moet denken; dat had zo gemoeten, dat had ik beter gekund. Bijvoorbeeld bij de activiteitendag die we in St. Vincent Home organiseerde. We begonnen de avond van tevoren met een materialenlijst die niet compleet bleek te zijn. Het was te laat om nog spullen te kopen dus veranderde we het programma, de volgende dag kwam onze helper niet opdagen en niks ging zoals gepland. Maar toch lukte het om te genieten, en omdat we ons niet te druk maakte was de dag een succes en iedereen tevreden! Nu geef ik de vraag gewoon aan jou over; Wat heb jij geleerd over Sri Lanka?
Over het land Sri Lanka? Dat het een land is vol tegenstrijdigheden. Ik heb een keer in een brief naar iemand dit ongeveer opgeschreven: Sri Lanka is een gek land. Er zijn zo ontzettend veel tegenstellingen. Mannen die 12 uur per dag werken op rijstvelden en meisjes die de hele dag rondhangen en winkelen in shopping malls. Er treedt hier amerikanisering op, maar tegelijkertijd is men bang voor de VS omdat de VS van Sri Lanka eist dat ze dat ze de mensenrechten verbeteren. Kansen voor goed onderwijs zijn er genoeg, deze worden ook vaak gepakt maar 90% doet niks met zijn opleiding en wordt huisvrouw, buschauffeur of tuinman. Het is een land van hoge koele bergen en van warme zeevlaktes. De noordelijkse hindoeistische Tamils kijken met afschuw en jaloezie naar de zuidelijke Singalezen, terwijl de zuidelijke boeddhistische Singalezen neerkjken op de Tamils. En dit laat precies alle tegenstellingen zien. Wat vond je het meest grappige moment in deze 5 maanden?
Hallo hee, moet ik er eentje kiezen? We hebben er zoveel gehad, meesstal werden ze zo grappig omdat ze echt totaal uit de lucht kwamen vallen. Een van de meest onverwachte en grappige momenten was toen we naar een internetcafe wilden om even ons mail te checken. We belden een van onze tuktuk-drivers op; Ttitus, die binnen 10 minuten voor onze deur stond. We hadden eigenlijk geen idee waar en of er een internetcafe was in het kleine dorpje Magonna, dus toen we het hem vroegen en hij het internet in zijn broers huis aanbood waren wij blij. Alleen..bleek de broer niet eens een computer te hebben. We waren naar Titus zijn huis gelokt om kennis te maken met zijn neefje die nog op zoek was naar een goede huwelijkskandidaat. Na veel vragen, een kopje thee en geen internet gingen we maar weer met Titus mee. Op naar het internetcafe...
Het is wat met die internetcafes. Want toen we aankwamen werden we door een heel enthousiast meisje meegevraagd naar haar huis voor een kopje thee. Bleek het een heel vreetfestijn voor het leven te zijn, waarbij het meisje af en toe uit het niets begon te huilen vanwege haar overleden broer. Ze noemde ons een van haar beste vriendinnen, maar ze heeft nooit meer gebeld of gesmst.
Ha-ha. Haha nee Veer even serieus, ik ben zo benieuwd. Hoe vind jij het, dat we zo'n ' rommelige' periode hebben gehad hier? Learning by playing, Ron en Yvonne, St. Vincent Home, de activiteitendagen en het rondreizen.
Het is nooit zoals ik had verwacht dat het zou gaan, nooit. Maar wat ik juist zo bijzonder vind is dat we echt zoveel mensen hebben ontmoet en hebben mogen meeleven in een cultuur. Het was soms inderdaad even lastig, hoe nu verder en wat zijn onze plannen. Maar overal waar we waren, kwamen we wel weer lieve mooie mensen tegen. Mier, ik ben trots op ons!
Ik ook! Het is ook goed om weer naar huis te gaan, maar ik ga het wel missen hoor. De vrouwen in hun prachtige sari's, de lange maar mooie busritten, het gebrekkige engels praten, je mond die soms in de fik staat na een (te) grote hap chili.
En vergeet de groenblauwe zee niet! Of de tuktuks die overal tussendoor crossen. De ontspannen sfeer, de verkoelende douche en de plakkerige icepackages, op je blote voeten in tempels. De mooie grote ogen met de nog langer dan langste wimpers maar het meest: de kindjes! Wat een poepjes!
Maar het is goed Veer.
Het is de tijd om te gaan, onze internettijd zit erop, maar ook onze tijd in heel Sri Lanka.
Toch meer dan 300 woorden he? Hoe vond je het?
Ja uh.. leuk... ja heel bijzonder ja
Ik vond het top met je Veer, we hebben genoten en vooral heel veel gedeeld.
We zijn ontzettend naar elkaar toegegroeid en dit is echt een ervaring voor de rest van onze levens. Lieve Mier, Ayuu Bowan!
Amen.

Reacties

Reacties

Iris

Wauw meiden, jullie zijn echt oud en wijs geworden! Het verhaal straalt zo veel warmte af, dat ik metern geloof dat jullie een bijzondere reiservaring delen met zn tweeen. Hoop jullie snel te zien! Geniet van je laatste dagen xx

Marja

.......fijn dat jullie zo genieten van en met elkaar en dat is voor altijd. Alvast goede reis! Welcome home

Sophie

Een bijzondere ervaring dames die je je hele leven met je meeneemt.
Wat hebben jullie het geweldig gehad!

Dank je wel dat we via jullie verhalen ook een beetje van een andere wereld hebben meegekregen.

Een goede reis terug en omdat heel veel mensen blij zijn jullie weer te zien zal het goed thuiskomen zijn.

Nian

:D
Dit noem ik pas een onvergetelijk avontuur en jullie zijn terecht trots op jullie zelf en op elkaar!!!
Als je nu terug denkt aan het moment dat jullie beide zaten te denken om een tussenjaar te nemen en wat het plan zou zijn om te gaan doe
Deze keuze is echt super :) en ik ben ook heel trots op jullie meiden chapeau!
Ik verheug mij nu al om jullie te zien en ik hoop dat ik ook wat mooie wijze dingen leer van jullie en de verhalen.
Als je maandag terug zijn in Nederland zeg ik eerst een jetleg uitslapen ;p
Lieve Mier & Veer geniet nog even van de laatste momenten, sla alles goed op in jullie koppies en hart & soul en ik zie jullie binnenkort.

XLiefs

Jan Steg

Ik heb van jullie verhalen genoten,het is ook een waardevolle aanvulling wat betreft mijn zicht op een andere cultuur.
daarvoor mijn dank,ik wens jullie een goede reis naar huis en een veilig thuis komen.
Lieve groet; Jan Steg

Marijke

Hey meiden,

Ik ben blij dat jullie meer dan 300 woorden hebben gebruikt om jullie stukje te schrijven en ik weet (bijna) zeker dat het er nog 100 x zoveel zouden kunnen zijn en dat jullie nooit uitgesproken raken over deze ervaring.
Schrik niet als je terugkomt, maar de wereld gaar hier gewoon door! Jullie leventje heeft als het ware even stilgestaan en sneller dan dat je je voorneemt, zullen jullie ook hier weer midden in het Nederlandse leven staan. Maar doe af en toe een stapje terug en denk dan weer aan al die mooie belevenissen van de afgelopen tijd!

Goede reis alvast en welcome in Holland (de zon begint alvast te schijnen, dus die hoef je niet meer in te pakken!)

x Marijke

{{ reactie.poster_name }}

Reageer

Laat een reactie achter!

De volgende fout is opgetreden
  • {{ error }}
{{ reactieForm.errorMessage }}
Je reactie is opgeslagen!